Με λένε και κούτσουρο.
Με βρήκανε στη παραλία
Ο Χρήστος και η Φλοράνς
Κάτω από μια τεχνική σκιά
Όπως τη λένε γαλλικά παγιότ
Τα αφεντικά μου έχουν προσδώσει
Πολλαπλές χρήσεις
Με συμπάθησαν αμέσως
Με συμπάθησαν αμέσως
Με επανατοποθέτησαν ανάμεσα σε 2 πουφ
Μου έπιασαν κουβέντα άνετα.
Άκουσα σχόλια για την προέλευση μου
Άκουσα σχόλια για την καρδιά μου
Άκουσα υποθέσεις για τη μορφή μου
Διάβασα συμπάθεια στα μάτια τους
Δεν είναι και μικρό πράγμα
Πέρασαν πολλοί από δω.
Κανένας δεν κουβέντιαζε μαζί μου.
Να περίπου το τους διηγήθηκα.
"Ήμουν και γω κάποτε ένα δένδρο
Με ζωή με χυμούς με κλαδιά με φύλλα
Αγαπούσα την οικογένεια μου.
Στη σκιά μου περνούσαν κυνηγοί
αγρότες εραστές της ομορφιάς
εραστές της φύσης και της αγάπης.
Άκουσα γλυκά λόγια και ένιωθα
τα παθιασμένα φιλιά των εραστών
Οι νύχτες ήταν όλες ξεχωριστές.
Με φεγγάρι κόκκινες ακόμα πριν
πέσει ο ήλιος. Κάνετε μια υπόθεση.
Ήμουν ένα ολοζώντανο βαθύ πράσινο
πεύκο. Έχει παρόμοια η περιοχή.
Τα έχω δει.
Μοιάζουν με τεράστιες ομπρέλες
διαμορφωμένες με γούστο και φροντίδα
από το δημιουργό και τους συνδημιουργούς.
Τοποθετημένες ή φυτεμένες.
Όταν έπεφτε το σκοτάδι ερχόταν
το φεγγάρι και φώτιζε τα απόκρυφα
των ψυχών ανθρώπων και οντοτήτων
που σχετίζονταν μαζί μου.
Πόσο ωραία ζούσαμε συν_υπάρχοντος
με άλλες φυτικές και ζωικές οντότητες
Την πανίδα και τη χλωρίδα που λένε.
Δεν θέλω να θυμάμαι τον πόνο
που ένιωσα όταν το "κακό" που με βρήκε.
Βάζω το "κακό" σε εισαγωγικά γιατί:
Κατάφερα να συνεχίσω τη ύπαρξη μου
διαφορετικά. Ως μέσο εξυπηρέτησης.
Γερό και δυνατό.
Στέρεο και σχετικά βαρύ
ευγενικό και εξυπηρετικό
Ευέλικτο και φιλόξενο
Φιλικό και εκφραστικό.
Κάποιος διάβασε την ηλικία μου
Άλλος διάβασε το πόνο μου
τη δύσκολη στιγμή της κοπής.
Την απόσχιση μου από αδέλφια
τους φίλους και τους γειτόνους.
Δεκάδες σχισμές, ραγίσματα
πετρωμένα δάκρυα, χιλιάδες δαγωματιές
από τα άγρια βενζινοπρίονα
που ήρθαν ακάλεστα μια ωραία μέρα.
Δείτε στη φωτογραφία
το γράφημα της καρδιάς μου.
Δεν σας μιλάει; Αμέτρητες οι ρωγμές
Μετρήσιμα τα ζωτικά μου χρόνια.
Η μετέπειτα ζωή μου άγνωστη.
Αλλά υπολογίσιμη.
Υπάρχουν άνθρωποι παντού τελικά
Που έχουν καρδιά που αγαπούν
που επικοινωνούν, χαίρονται τη ζωή
Που με γνωρίζουν.
Που σιωπηλά με κοιτάν και ορκίζονται
σε μια σιωπηλή πίστη και σεβασμό
και αξιοποίηση της φύσης και των αγαθών της.
Εν τάξει δεν έχουν το πάνω χέρι
στις αποφάσεις για τη τύχη του κόσμου.
Όμως ελπίζουν όμως αγωνίζονται όμως αγαπούν.
Ραντεβού φίλοι μου το επόμενο καλοκαιράκι εδώ η κάπου αλλού σε μια ωραία αμμώδη παραλία.

No comments:
Post a Comment