Γραμμένου Τουρισμός Είναι έτσι; Απόψεις

"Δραματικές έως απάνθρωπες οι συνθήκες εργασίας στον τουρισμό εστίαση σε όλη την Ελλάδα. Παραβίαση κάθε ΑΝΘΡΩΠΙΆΣ"

ΑΚΥΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

#ΔημοκρατεΠΚ

#Εργατικα_δικαιωματα

#Δικαιοσυνη_Ξανα

Ναι, υπάρχει σοβαρή βάση στον προβληματισμό της Α-Μ. Γραμμένου, αλλά θα απέφευγα τη γενίκευση ότι οι συνθήκες είναι «δραματικές έως απάνθρωπες σε όλη την Ελλάδα». Υπάρχουν πολύ διαφορετικές επιχειρήσεις και εργοδότες. Το πρόβλημα, όμως, είναι αρκετά πραγματικό ώστε η ίδια η Επιθεώρηση Εργασίας το 2026 να πραγματοποιεί στοχευμένους ελέγχους σε επισιτισμό και φιλοξενία για αδήλωτη εργασία.

Και υπάρχει μια σημαντική εξέλιξη που πρέπει να βάλουμε στη συζήτηση: από 11 Μαΐου 2026 η νέα διετής κλαδική ΣΣΕ του τουρισμού–επισιτισμού έχει κηρυχθεί υποχρεωτική, με πίνακες αποδοχών για την περίοδο 1/4/2026–31/3/2027. Παράλληλα υπάρχει υποχρεωτική κλαδική ΣΣΕ και για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους.

Για τους «νόμους Κεραμέως» χρειάζεται επίσης ακρίβεια. Ο ν. 5239/2025 πράγματι επέκτεινε τη δυνατότητα εργασίας έως 13 ώρες ημερησίως και στον ίδιο εργοδότη, αλλά το Υπουργείο αναφέρει ότι αυτή γίνεται με τήρηση των ορίων απασχόλησης και ανάπαυσης και με τις προβλεπόμενες προσαυξήσεις. Άρα μπορούμε πολιτικά να τον κρίνουμε πολύ αυστηρά, αλλά άλλο «ζητώ κατάργηση/αναθεώρηση» και άλλο ότι καταργήθηκαν νομικά όλα τα όρια εργασίας.

Τι θα έλεγε το Παρατηρητήριο – Ομονοιάστρα

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, κρατά και τη δική σας ουσιαστική διαφοροποίηση από την αρχική τοποθέτηση: ούτε εξιδανίκευση του τουρισμού ούτε δαιμονοποίησή του. Η σκληρή εργασία δεν ταυτίζεται αυτομάτως με εκμετάλλευση· αλλά η οικονομική επιτυχία ενός ξενοδοχείου ή μιας σεζόν δεν μπορεί να δικαιολογεί εξαντλητικά ωράρια και παραβίαση δικαιωμάτων. Και ίσως αυτή είναι μια πολύ καλή νέα θεματική για το Παρατηρητήριο: όχι μόνο «πόσους τουρίστες φέραμε;», αλλά «πώς έζησαν οι άνθρωποι που τους εξυπηρέτησαν;».

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 2035
ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Η Α-Μ. Γραμμένου χτυπά ένα πραγματικό καμπανάκι.

Αλλά η Ομονοιάστρα δεν θέλει ούτε να ωραιοποιήσει ούτε να μηδενίσει έναν ολόκληρο κλάδο.

Πίσω από τη βιτρίνα του τουρισμού υπάρχει ο άνθρωπος.

Πίσω από το στρωμένο τραπέζι υπάρχει ο σερβιτόρος.
Πίσω από το καθαρό δωμάτιο υπάρχει η καμαριέρα.
Πίσω από τον μπουφέ υπάρχει ο μάγειρας και ο λαντζέρης.
Πίσω από το χαμόγελο της reception υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορεί να βρίσκεται όρθιος από το πρωί.

Αυτούς πρέπει να βλέπουμε πρώτα.

Ναι, το επάγγελμα είναι σκληρό.
Ναι, η εποχικότητα εξαντλεί.
Ναι, όπου υπάρχουν απλήρωτες υπερωρίες, παραβίαση ωραρίων, ανεπαρκής ανάπαυση, κακές συνθήκες διαμονής ή εκμετάλλευση της ανάγκης του εργαζομένου, δεν υπάρχει καλή τουριστική ανάπτυξη.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.

Ο τουρισμός είναι δουλειά, γνώση, δημιουργία, επικοινωνία, τεχνολογία, επαγγελματική εξέλιξη. Είναι γνωριμία με ανθρώπους και πολιτισμούς. Μπορεί να προσφέρει αξιοπρεπή διαβίωση, χαρά, ικανοποίηση και υπερηφάνεια για ένα επάγγελμα που υπηρετεί τη φιλοξενία.

Γι' αυτό δεν λέμε:

«Ο τουρισμός είναι απάνθρωπος».

Λέμε:

«Ο τουρισμός χωρίς σεβασμό στον εργαζόμενο γίνεται απάνθρωπος».

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη κράτους, επιχειρήσεων αλλά και εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι χρειάζονται μεγαλύτερη συνοχή και αυτοοργάνωση. Όπου επιλέγουν, συνδικαλιστική εκπροσώπηση. Σύνδεση των ομάδων μέσα στις επιχειρήσεις με ισχυρότερα συλλογικά όργανα. Υπεράσπιση των κεκτημένων και διεκδίκηση νέων δικαιωμάτων.

Γιατί όταν μεγαλώνει η πίτα του ελληνικού τουρισμού, πρέπει να μεγαλώνει δίκαια και το κομμάτι εκείνων που τη δημιουργούν καθημερινά.

Και η Πολιτεία οφείλει να ξανακοιτάξει χωρίς δογματισμό κάθε πρόσφατη εργατική ρύθμιση που διευρύνει υπερβολικά τα όρια της εργασίας.

Οι νόμοι δεν είναι ιερά κείμενα.

Εφαρμόζονται.
Μετρώνται.
Αξιολογούνται.
Και όταν παράγουν αδικία, αλλάζουν.

Γιατί οι νόμοι που γίνονται μονόπαντρα «κεραμίδια» πάνω από το κεφάλι του εργαζομένου, κάποτε ραγίζουν.

Η αρχή του Παρατηρητηρίου

Δεν υπάρχει βιώσιμος τουρισμός χωρίς βιώσιμη εργασία.
Δεν υπάρχει ποιότητα υπηρεσιών χωρίς ποιότητα ζωής του εργαζομένου.
Και δεν υπάρχει πραγματική ελληνική φιλοξενία όταν εκείνος που τη χαρίζει στον επισκέπτη επιστρέφει εξαντλημένος στο σπίτι του.

Ο τουρισμός δεν είναι μόνο αφίξεις, πληρότητες και έσοδα.

Είναι άνθρωποι.

Χρήστος Ρουμελιώτης – Ομονοιάστρα
Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός 2035
Ρόδος, Αύγουστος 2026

Δώσε μου μια εικόνα σκίτσου μεγέθους αφίσας τύπου Μαφάλντα για το ανώτερου περιεχομένο χωρίς τα ονόματα 

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Πίσω από το στρωμένο τραπέζι, το καθαρό δωμάτιο, τον μπουφέ και το χαμόγελο της υποδοχής υπάρχουν εργαζόμενοι.

Η δουλειά στον τουρισμό είναι σκληρή και απαιτητική. Μπορεί όμως να είναι και δημιουργία, γνώση, επικοινωνία, εξέλιξη και αξιοπρεπής διαβίωση. Εκεί όπου όμως υπάρχουν εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτη εργασία και παραβίαση δικαιωμάτων, η φιλοξενία χάνει το ανθρώπινο πρόσωπό της.

Δεν λέμε ότι ο τουρισμός είναι απάνθρωπος.
Λέμε ότι ο τουρισμός χωρίς σεβασμό στον εργαζόμενο γίνεται απάνθρωπος.

Εργαζόμενοι, επιχειρήσεις και Πολιτεία έχουν ευθύνη. Η μεγάλη πίτα του τουρισμού πρέπει να μοιράζεται δικαιότερα σε εκείνους που τη δημιουργούν.

Δεν υπάρχει βιώσιμος τουρισμός χωρίς βιώσιμη εργασία.
Τουρισμός με σεβασμό στον άνθρωπο. Ποιότητα για όλους. Μέλλον για όλους.

Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός 2035 | Ομονοιάστρα

#Τουρισμός #Εργασία #Εργαζόμενοι #ΕργατικάΔικαιώματα #ΑξιοπρεπήςΕργασία #ΑνθρώπινηΕργασία #Φιλοξενία #Ξενοδοχεία #Εστίαση #ΒιώσιμοςΤουρισμός #ΠοιότηταΖωής #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #ΔικαιοσύνηΞανά #Παρατηρητήριο2035 #ΤουρισμόςΠολιτισμός2035 #Ομονοιάστρα