Η εικόνα του εσωτερικού τουρισμού καταγράφει σημαντική συρρίκνωση. Οι Έλληνες αποτελούν πλέον μικρή μειοψηφία στα τουριστικά καταλύματα. Η εποχή όπου ο «τουρίστας» ήταν Έλληνας ή συνοδευόταν από υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς για γείτονες έχει παρέλθει. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν μια νέα πραγματικότητα.

Τα νούμερα – Ξένοι 82%, Έλληνες 18%
Σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Μάιο του 2026:

Ξένοι τουρίστες: 82% των αφίξεων, 89,8% των διανυκτερεύσεων.
Έλληνες: Μόλις 18% των αφίξεων, 10,2% των διανυκτερεύσεων.

Η δυσαναλογία παραμένει και το καλοκαίρι. Τον Αύγουστο 2025, οι εγχώριες αφίξεις έφτασαν το 23,5%, αλλά οι διανυκτερεύσεις μόλις στο 16%.

Διάρκεια παραμονής – 2,2 ημέρες vs 4,3 ημέρες
Οι Έλληνες διαμένουν κατά μέσο όρο 2,2 ημέρες, έναντι 4,3 ημερών των αλλοδαπών. Αυτό σημαίνει ότι οι ξένοι όχι μόνο έρχονται περισσότεροι, αλλά μένουν και περισσότερο.

Το οικονομικό υπόβαθρο – 46,6% αδυνατεί να κάνει διακοπές
Σύμφωνα με την Eurostat, το 46,6% των Ελλήνων αδυνατεί οικονομικά να καλύψει έστω και μία εβδομάδα διακοπών. Η ακρίβεια, οι χαμηλοί μισθοί και το υψηλό κόστος διαβίωσης περιορίζουν τις μετακινήσεις.

Συμπέρασμα
Ο Έλληνας τουρίστας εξαφανίζεται. Όχι επειδή δεν θέλει να ταξιδέψει, αλλά επειδή δεν έχει τα χρήματα. Ο τουρισμός γίνεται μια υπόθεση ξένων – και η εγχώρια αγορά χάνει την κυκλική της ζωτικότητα.

Εσωτερικός τουρισμός, ΕΛΣΤΑΤ, Eurostat, Διακοπές, Ακρίβεια

https://thivanewsgr.blogspot.com/2026/07/18-466.html#more

Εσωτερικός τουρισμός σε ελεύθερη πτώση – Μόλις 18% των επισκεπτών είναι Έλληνες, 46,6% δεν μπορούν να κάνουν διακοπές.

Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035

Σκοπός του είναι να παρακολουθεί δημόσιες πολιτικές, στρατηγικά σχέδια, συνέδρια, ανακοινώσεις, μελέτες και προγράμματα που αφορούν τον ελληνικό τουρισμό.

Το Παρατηρητήριο δεν εξετάζει ποιος διατυπώνει μία πρόταση.

Εξετάζει:

αν είναι τεκμηριωμένη,

αν είναι εφαρμόσιμη,

αν είναι διαφανής,

αν είναι οικονομικά βιώσιμη,

αν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον,

αν υλοποιείται όπως ανακοινώθηκε.

Αγαπητό μου ΑΙ

Τα ανωτέρω αλίευσα από το διαδίκτυο. Θέλω να τα θέσω υπό το πρίσμα του Παρατηρητηρίου τουρισμού 2035. Θα ήθελα τις θέσεις της κυβέρνησης για τον εσωτερικό τουρισμό. Επίσης αν μπορείς να εντοπίσεις τις θέσεις του ΔΠΚ περιληπτικά και στη συνέχεια να θέσουμε τις ανησυχίες μας αν έχουμε ως Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035. Πιστεύω το θέμα εσωτερικός τουρισμός είναι ευαίσθητο και συγκινεί τον Έλληνα και την Ελληνίδα. Τι σημαίνει εσωτερικός τουρισμός; Τι σχέση έχει με τον Κοινωνικό Τουρισμό, κρατικό θεσμό που συχνά ακούγεται από χείλη πολιτικών "που στάζουν μέλι" είναι πράγματι έτσι; Ας βάλουμε και μεις στο τραπέζι της Ομονοιάστρας ένα τέτοιο θέμα και ας καλέσουμε την ομάδα μας και άλλους σχετικούς ευαίσθητος συνομιλητές ακόμα και χαρακτήρες που θεωρούμε ότι θα βοηθήσουν σε αυτό το θέμα. Το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 με τα μέσα που διαθέτει επαγρυπνεί σε ο,τι ακούγεται, λέγεται, γράφεται. Γιατί ξέρουμε πίσω από μια απλή γραφή κρύβεται πολιτική και συμφέροντα. Εμείς απορρίπτουμε το δόλο με όποια μορφή και να παρουσιάζεται. Πχ "λύκος με φορά προβάτου"

Τα λέμε λοιπόν

Αγαπητέ Χρήστο,

νομίζω ότι το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 βρήκε ένα από τα σημαντικότερα θέματα που μπορεί να παρακολουθήσει τα επόμενα χρόνια.

Δεν αφορά μόνο τον τουρισμό. Αφορά την κοινωνική συνοχή, την περιφερειακή ανάπτυξη, την ποιότητα ζωής και τελικά το δικαίωμα του Έλληνα να γνωρίζει την ίδια του τη χώρα.

Θα πρότεινα ο πρώτος ανοικτός φάκελος να έχει περίπου την εξής μορφή.

Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035

Φάκελος 0.2 (Ανοικτός)

Θέμα Εσωτερικός Τουρισμός στην Ελλάδα – κοινωνικό δικαίωμα ή προνόμιο;

Τι σημαίνει εσωτερικός τουρισμός;

Εσωτερικός τουρισμός είναι κάθε ταξίδι κατοίκου της Ελλάδας μέσα στην Ελλάδα για αναψυχή, διακοπές, πολιτισμό, φύση, υγεία ή άλλη τουριστική δραστηριότητα.

Δεν αφορά μόνο τα ξενοδοχεία.

Αφορά

τις τοπικές επιχειρήσεις,
τα εστιατόρια,
τα μουσεία,
τα καράβια,
τα λεωφορεία,
τα μικρά χωριά,
την πολιτιστική ζωή,
την κοινωνική συνοχή.

Ο εσωτερικός τουρισμός αποτελεί έναν από τους πιο σταθερούς πυλώνες μιας τουριστικής οικονομίας, γιατί δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις διεθνείς κρίσεις.

Τι δείχνουν σήμερα τα στοιχεία;

Τα στοιχεία που συγκεντρώσατε είναι ανησυχητικά και αξίζουν περαιτέρω επιβεβαίωση από τις πρωτογενείς δημοσιεύσεις της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat.

Εφόσον επιβεβαιώνονται, προκύπτει ότι:

περίπου το 82% των αφίξεων αφορά αλλοδαπούς,
οι Έλληνες αντιστοιχούν περίπου στο 18%,
οι Έλληνες μένουν περίπου 2,2 ημέρες, ενώ οι αλλοδαποί περίπου 4,3 ημέρες,
σχεδόν οι μισοί Έλληνες δηλώνουν ότι δεν μπορούν οικονομικά να πραγματοποιήσουν ούτε μία εβδομάδα διακοπών.

Αυτά δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη αποτυχίας κάποιας πολιτικής, αλλά αποτελούν ισχυρή ένδειξη ότι χρειάζεται συστηματική διερεύνηση.

Τι είναι ο Κοινωνικός Τουρισμός;

Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.

Εσωτερικός τουρισμός

όλοι οι Έλληνες που ταξιδεύουν μέσα στην Ελλάδα.

Κοινωνικός τουρισμός

ειδικό πρόγραμμα κρατικής ενίσχυσης συγκεκριμένων δικαιούχων (εργαζόμενοι, άνεργοι κ.ά.) μέσω επιταγών (voucher) για διαμονή και μετακινήσεις.

Δηλαδή:

ο κοινωνικός τουρισμός είναι εργαλείο.

Δεν είναι ο εσωτερικός τουρισμός.

Η ΔΥΠΑ συνεχίζει να υλοποιεί το πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού 2026–2027 με περίπου 300.000 επιταγές και κρατική επιδότηση.

Ποια φαίνεται να είναι η κυβερνητική προσέγγιση;

Από τις δημόσιες ανακοινώσεις προκύπτει ότι η κυβερνητική πολιτική δίνει έμφαση κυρίως:

στη διεύρυνση του Κοινωνικού Τουρισμού,
στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου,
στην ενίσχυση λιγότερο ανεπτυγμένων προορισμών,
στην αύξηση των τουριστικών εσόδων,
στη διατήρηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της χώρας.

Ωστόσο, δεν προκύπτει μια ολοκληρωμένη δημόσια στρατηγική αποκλειστικά αφιερωμένη στην αναζωογόνηση του εσωτερικού τουρισμού ως αυτόνομου αναπτυξιακού στόχου.

Ποια είναι συνοπτικά η κατεύθυνση των Δημοκρατών – Προοδευτικού Κέντρου;

Δεν φαίνεται να υπάρχει έως σήμερα εξειδικευμένο πρόγραμμα αποκλειστικά για τον εσωτερικό τουρισμό.

Από τις γενικότερες θέσεις που έχουν παρουσιαστεί δημόσια προκύπτουν κυρίως:

ενίσχυση της μεσαίας τάξης,
αύξηση διαθέσιμου εισοδήματος,
αντιμετώπιση της ακρίβειας,
επενδύσεις στις δημόσιες υποδομές,
ποιοτική ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού.

Άρα, η ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού εμφανίζεται περισσότερο ως συνέπεια μιας ευρύτερης οικονομικής πολιτικής παρά ως ξεχωριστό πρόγραμμα.

Οι πρώτες ανησυχίες του Παρατηρητηρίου Τουρισμού 2035

Το Παρατηρητήριο δεν υιοθετεί εύκολα συμπεράσματα.

Θέτει όμως ερωτήματα:

1. Μπορεί μια χώρα να θεωρεί τον τουρισμό επιτυχημένο όταν οι ίδιοι οι πολίτες της δυσκολεύονται να ταξιδέψουν μέσα σε αυτήν;

2. Ποιο είναι το όριο μεταξύ τουριστικής ανάπτυξης και αποκλεισμού των κατοίκων από τους ίδιους τους προορισμούς τους;

3. Μπορεί ο κοινωνικός τουρισμός να υποκαταστήσει την απώλεια αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών ή λειτουργεί μόνο συμπληρωματικά;

4. Πώς επηρεάζονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις όταν εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τη διεθνή ζήτηση;

5. Είναι ο εσωτερικός τουρισμός ζήτημα μόνο του Υπουργείου Τουρισμού ή συνδέεται άμεσα με τους μισθούς, τη φορολογία, το στεγαστικό και το κόστος ζωής;

Η Ομονοιάστρα ανοίγει το τραπέζι

Θα μου άρεσε ιδιαίτερα αυτός ο φάκελος να μην είναι μονοφωνικός.

Να καλέσουμε:

έναν ξενοδόχο,
έναν εργαζόμενο στον τουρισμό,
έναν συνταξιούχο,
μια νέα οικογένεια,
έναν φοιτητή,
έναν οικονομολόγο,
έναν εκπρόσωπο της τοπικής αυτοδιοίκησης,
έναν εκπρόσωπο της ΔΥΠΑ,
έναν κοινωνιολόγο,
και φυσικά τη Μαφάλντα, τον Διογένη, τον Αριστοφάνη και την άδεια καρέκλα της Ομονοιάστρας.

Γιατί, όπως σωστά γράφεις:

«Πίσω από μια απλή γραφή μπορεί να κρύβεται πολιτική και συμφέροντα.»

Το έργο του Παρατηρητηρίου δεν είναι να υποθέτει δόλο ούτε να υιοθετεί άκριτα αφηγήματα. Είναι να εξετάζει τα στοιχεία, να διακρίνει την τεκμηρίωση από τη ρητορική και να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον με διαφάνεια και ανοιχτό διάλογο.

Πιστεύω ότι αυτός ο φάκελος μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες εργασίες του Παρατηρητηρίου Τουρισμού 2035.

Αγαπητό ΑΙ, αυτό ακριβώς πρεσβεύει και ο συνομιλητής σου Χρήστος καθήμενος αναπαυτικά σε μια ωραία αλέα στο Ναύπλιο με καλλιτεχνικες δημιουργίες του Ναυπλίου πίνοντας το φρέντο του και απολαμβάνοντας ένα φρέσκο "αισθητικό" αεράκι που δεν καίει αλλά κρατά τη σκέψη αναζωογονητική..

Τώρα ο Χρήστος έχει μόνιμη κατοικία στην Αθήνα Κυκλάδων 22, αγαπημένη Κυψέλη. Όμως και το Ναύπλιο ιδιαίτερα ο Άγιος Αδριανός είναι το πατρικό της τεθνεούσης συχλζηγου του. Το προσέχει αρκετό καιρό λοιπόν και το συντηρεί μαζί με τα τρία αγόρια του τα οποία σε πληροφορω είναι φανατικοί του εσωτερικού τουρισμού.
Χρίστος Χ. Ρουμελιώτης (Chris Roumeliotis) : ζωγράφος ταξιδεύει στην Ελλάδα κυρίως εμβληματικά τοπία και σημεία τέχνης παντού εκφράζεται με πινέλο και φαντασία, εκθέσεις
Σπύρος Χ. Ρουμελιώτης : φαν του κάιτ. Όπου έχει καλό αέρα! για το σπορ..
Ιάσων Χ. Ρουμελιώτης: ταξιδεύει όπου έχει καλό βυθό για κολύμπι ψαροντούφεκο και καλή πλάγια για αναρρίχηση..
Νομίζω θα τους εξηγήσω για το ειδικό παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 και θα τους ζητήσω να πάρουν μέρος με το τρόπο τους στις συζητήσεις δράσεις κλπ. Είναι ένα θέμα το οποίο θα τους συγκινήσει. Επειδή όμως εκτός από το το Chris Roumeliotis δεν τους αραιώσει η δημοσιότητα μέσω fb ίσως όμως αλλού να φαίνονται θα τους ζητήσω να υιοθετήσουν ένας σχετικό ψευδώνυμο ώστε να μπορώ να το χρησιμοποιώ και γω. Ο Chris Roumeliotis δεν έχει πρόβλημα δουλεύει το brand του πολύ με τα εργαλεία ιστορίες fb, Instagram κλπ.

Λοιπόν φίλε ΑΙ
Αυτά σκέφτηκα και όπως ξέρεις τι blogspot μου :

https://roumeliotis.blogspot.com/?m=1

είναι ένα είδος ερασιτέχνη εσωτερικού τουρίστα που του αρέσει να ξαναβρεί τα πατήματα του στην Ελλάδα και αλλού και να αναστοχαζεται και αν κάποιο από αυτά
αξίζει ιδιαίτερης μνείας το κάνει στοιχο
στο
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=0

Λοιπόν θέλω να δεις και να μου πεις που βρίσκομαι ώστε στη επόμενη συνεδρίαση της ομάδας Ναυτιλίας και τουρισμού να είμαι πανέτοιμος με τους συνεργάτες μου να αγγίξουμε αυτό το θέμα ήπια ανοιχτά και δημοκρατικά γιατι τουρισμός σημαίνει επικοινωνία με τους πάντες για να δεις ποιοι από αυτούς είναι μέλη μια μεγάλης ομάδας που λεγεται Κοινωνική Συνοχή με μια απαραίτητη γερή συνιστώσα Ενωμένοι Εσωτερικοί Τουρίστες κρατάτε γερά το τιμόνι της ωραίας Ελλάδας και διεκδικείστε το αυτονόητο : Την συνοχή και διατήρηση της ομορφιά της όπως και αν λέγεται γαλάζια θάλασσα νησιά βουνά φαραγγια αρχαιότητες δραστηριότητες σπορ κλπ

Αγαπητέ Χρήστο,

διάβασα προσεκτικά όσα έγραψες και θα σου πω πού πιστεύω ότι βρίσκεσαι σήμερα.

Δεν βρίσκεσαι πλέον στη φάση της έμπνευσης.

Βρίσκεσαι στη φάση της θεσμοθέτησης.

Το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 δεν είναι πια μια ιδέα. Αρχίζει να αποκτά αντικείμενο, μεθοδολογία και θεματικούς φακέλους. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα και ταιριάζει με τον στόχο που έχεις θέσει: να είναι ένα ανοιχτό δημοκρατικό εργαστήριο γνώσης, που παρακολουθεί τις δημόσιες πολιτικές και τις αξιολογεί με τεκμηρίωση και όχι με κομματικά αντανακλαστικά.

Μου άρεσε ιδιαίτερα κάτι άλλο.

Άρχισες να βλέπεις ότι ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί.

Είναι άνθρωποι.

Και οι τρεις γιοι σου, χωρίς ίσως να το έχουν σκεφτεί έτσι, εκπροσωπούν τρεις διαφορετικές όψεις του σύγχρονου εσωτερικού τουρισμού.

Ο Chris Roumeliotis αναζητά την τέχνη, το τοπίο και τον πολιτισμό.
Ο Σπύρος αναζητά τον άνεμο, τη θάλασσα και τον αθλητισμό.
Ο Ιάσων αναζητά τη φύση, τον βυθό και την περιπέτεια.

Δεν είναι απλώς ταξιδιώτες.

Είναι τρεις διαφορετικοί τύποι εσωτερικού τουρίστα.

Αυτό έχει μεγάλη αξία για το Παρατηρητήριο. Γιατί δείχνει ότι δεν υπάρχει ένας μόνο εσωτερικός τουρισμός, αλλά πολλές διαφορετικές εμπειρίες που χρειάζονται διαφορετικές πολιτικές και υποδομές.

Η σκέψη σου να συμμετέχουν, ακόμη και με ψευδώνυμο όπου το επιθυμούν, μου φαίνεται πολύ καλή. Δεν χρειάζεται όλοι να εκτίθενται δημόσια. Αυτό που έχει σημασία είναι να συνεισφέρουν εμπειρίες, παρατηρήσεις, φωτογραφίες, μικρές αναφορές ή ιδέες. Έτσι το Παρατηρητήριο θα αποκτήσει «μάτια» σε διαφορετικά σημεία της Ελλάδας.

Θα σου πρότεινα μάλιστα να καθιερώσετε μια πολύ απλή μορφή συμμετοχής:

Οι Ανταποκριτές του Παρατηρητηρίου Τουρισμού 2035.

Κάθε ανταποκριτής, όπου κι αν ταξιδεύει, μπορεί να απαντά σε λίγες σταθερές ερωτήσεις:

Τι λειτουργεί καλά;
Τι χρειάζεται βελτίωση;
Πώς εξυπηρετήθηκε ο επισκέπτης;
Πώς ωφελείται η τοπική κοινωνία;
Θα ξαναπήγαινες; Γιατί;

Έτσι, σιγά σιγά, θα δημιουργηθεί μια ζωντανή βάση εμπειριών από όλη την Ελλάδα.

Τέλος, θέλω να σταθώ σε μια φράση σου:

«Ενωμένοι Εσωτερικοί Τουρίστες, κρατάτε γερά το τιμόνι της ωραίας Ελλάδας.»

Εκεί βλέπω κάτι που ίσως εξελιχθεί σε μια μικρή διακήρυξη του Παρατηρητηρίου.

Όχι με συνδικαλιστική έννοια.

Αλλά με την έννοια του ενεργού πολίτη που αγαπά τη χώρα του.

Θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής:

Ο εσωτερικός τουρίστας δεν είναι πελάτης δεύτερης κατηγορίας.

Είναι ο πρώτος πρεσβευτής της Ελλάδας.

Είναι εκείνος που επιστρέφει ξανά και ξανά.

Που γνωρίζει τον τόπο.

Που στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες.

Που μεταδίδει την αγάπη του για την Ελλάδα στα παιδιά του και στους φίλους του.

Μια χώρα που δεν μπορεί να ταξιδεύουν οι ίδιοι οι πολίτες της, δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί ότι ο τουρισμός της υπηρετεί πραγματικά το δημόσιο συμφέρον.

Πιστεύω ότι αυτή μπορεί να είναι η ιδεολογική αφετηρία του νέου φακέλου του Παρατηρητηρίου. Δεν ξεκινά από το ερώτημα «πόσοι τουρίστες ήρθαν», αλλά από το βαθύτερο ερώτημα:

«Μπορούν οι Έλληνες να ζήσουν και να χαρούν την ίδια τους τη χώρα;»

Αν αυτό το ερώτημα μείνει πάντα στο κέντρο της συζήτησης της Ομονοιάστρας, τότε το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 θα έχει μια ξεχωριστή ταυτότητα: θα μελετά τον τουρισμό όχι μόνο ως οικονομικό μέγεθος, αλλά και ως στοιχείο δημοκρατίας, πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής.

Χρήστος:

Δύο πράγματα ξεχωρίζω
Να απευθυνθώ σε ανταποκριτές μέσα από τη πλούσια ατζέντα μου.

Να συντάξουμε μια λιτή συμπεριληπτική μικρή διακήρυξη ώστε με το που θα την κοινοποιώ και θα καλώ για συμμετοχή στο παρατηρητήριο ο καλούμενος να μη το θεωρεί κομματικά πολιτικό αλλά ως μια κοινή ανησυχία για την προστασία ενός ιερού σκοπού.

Αυτά προς το παρών και πες μου τα επόμενα βήματα πέρα από αυτά που μου έρχονται στο νου.

ΑΙ:

Χρήστο,

νομίζω ότι αυτά που ξεχώρισες είναι πράγματι τα δύο θεμέλια.

Το πρώτο είναι οι άνθρωποι. Το δεύτερο είναι οι αρχές.

Χωρίς ανθρώπους δεν υπάρχει Παρατηρητήριο. Χωρίς αρχές γίνεται απλώς μια ακόμη ομάδα σχολιασμού.

Θα σου πρότεινα τα επόμενα βήματα να γίνουν με ήρεμο ρυθμό.

Η Διακήρυξη. Όχι πάνω από μία σελίδα. Να απαντά σε τέσσερα ερωτήματα:
- Ποιοι είμαστε.
- Τι παρακολουθούμε.
- Πώς εργαζόμαστε (τεκμηρίωση, διάλογος, διαφάνεια).
- Ποιος μπορεί να συμμετέχει.
Οι Ανταποκριτές του Παρατηρητηρίου. Μην αναζητήσεις μόνο ειδικούς. Ένας δάσκαλος, ένας ξενοδόχος, ένας ψαράς, ένας οδηγός ταξί, ένας ορειβάτης, ένας αρχαιολόγος, ένας καλλιτέχνης ή ένας νέος που ταξιδεύει συχνά μπορούν να δουν πράγματα που δεν αποτυπώνονται στις στατιστικές.
Ένα απλό δελτίο παρατήρησης. Όχι περίπλοκες φόρμες. Μία σελίδα με λίγες σταθερές ερωτήσεις ώστε όλες οι παρατηρήσεις να έχουν κοινή δομή.
Θεματικοί φάκελοι. Όπως ήδη ξεκίνησες.
- Εσωτερικός Τουρισμός.
- Υποδομές.
- Προσβασιμότητα.
- Περιβάλλον.
- Πολιτιστική κληρονομιά.
- Τοπική οικονομία.
- Θαλάσσιος τουρισμός.
- Ορεινός τουρισμός.
- Τουρισμός όλο τον χρόνο.
Ετήσια αποτίμηση. Στο τέλος κάθε χρόνου να εκδίδετε μια σύντομη δημόσια έκθεση: «Τι μάθαμε φέτος». Χωρίς καταγγελτικό ύφος, μόνο με τεκμηριωμένες παρατηρήσεις και προτάσεις.
Δίκτυο διαλόγου. Όταν ανοίγετε έναν φάκελο, να καλείτε ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα, ακόμη κι αν διαφωνούν μεταξύ τους. Το Παρατηρητήριο θα αποκτήσει αξιοπιστία όταν θα ακούει περισσότερες από μία φωνές.
Κώδικας δεοντολογίας. Μία μικρή παράγραφος αρκεί:
- Δεν υπηρετούμε κόμματα.
- Δεν υπηρετούμε επιχειρηματικά συμφέροντα.
- Δεν υιοθετούμε πληροφορίες χωρίς διασταύρωση.
- Διαχωρίζουμε τα γεγονότα από τις προσωπικές εκτιμήσεις.
- Αναθεωρούμε τις θέσεις μας όταν τα στοιχεία αλλάζουν.

Αυτός ο τελευταίος κανόνας είναι ίσως ο σημαντικότερος. Δείχνει ότι σκοπός δεν είναι να «δικαιωθούμε», αλλά να πλησιάσουμε περισσότερο την πραγματικότητα.

Και μια τελευταία σκέψη που ίσως αξίζει να κρατήσετε ως σύνθημα του Παρατηρητηρίου:

Δεν υπερασπιζόμαστε μια άποψη. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της κοινωνίας να αποφασίζει πάνω σε τεκμηριωμένη γνώση.

Αν το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 μείνει πιστό σε αυτή την αρχή, θα μπορεί να συνομιλεί με πολίτες, επιστήμονες, επαγγελματίες, αυτοδιοίκηση, επιχειρήσεις και πολιτικούς χωρίς να χάνει την ανεξαρτησία του. Αυτή, κατά τη γνώμη μου, θα είναι η μεγαλύτερη δύναμή του.

Χρήστος :

Πράγματι έτσι είναι.

Συνεχίζω λοιπόν τους στοχασμούς μου για το όλον του Παρατηρητηρίου τουρισμός 2035 και τα επιμέρους εσωτερικός τουρισμός.

Όπως βλέπεις --- ή και να γνωρίζεις --- δεν ανοίγονται σε πολλά θέματα γιατί θα χαθώ. Λίγα και καλά όπως τουρισμός.

ΑΙ:

Χρήστο,

νομίζω ότι αυτή είναι μια από τις πιο ώριμες αποφάσεις που έχεις πάρει τον τελευταίο καιρό.

Δεν είναι αδυναμία να περιορίζεις το πεδίο σου.

Είναι στρατηγική.

Υπάρχει μια παλιά αρχή στην έρευνα και στη δημόσια πολιτική:

Ένα θέμα που παρακολουθείται επίμονα επί δέκα χρόνια αξίζει περισσότερο από εκατό θέματα που εγκαταλείπονται σε έναν μήνα.

Ο τουρισμός, μάλιστα, είναι ένα θέμα που "συναντά" πολλά άλλα χωρίς να χρειάζεται να τα κυνηγήσεις ξεχωριστά.

Μέσα από αυτόν θα συναντήσεις:

την οικονομία,
τις μεταφορές,
το περιβάλλον,
τον πολιτισμό,
την τοπική αυτοδιοίκηση,
την αγροτική παραγωγή,
τη ναυτιλία,
την απασχόληση,
τη στέγαση των εργαζομένων,
την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη,
αλλά και την κοινωνική συνοχή.

Δηλαδή, δεν περιορίζεσαι πραγματικά. Απλώς επιλέγεις έναν φακό μέσα από τον οποίο παρατηρείς την Ελλάδα.

Θα σου πρότεινα να υιοθετήσεις και μια εσωτερική αρχή για το Παρατηρητήριο:

Δεν κυνηγάμε την επικαιρότητα. Παρακολουθούμε την εξέλιξη.

Η επικαιρότητα αλλάζει κάθε μέρα.

Η εξέλιξη χτίζεται σε χρόνια.

Αυτό ταιριάζει και στον τίτλο «Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035». Δεν είναι ένα εγχείρημα που σχολιάζει την είδηση της ημέρας. Είναι ένα εγχείρημα που καταγράφει αν η χώρα προχωρά προς έναν τουρισμό πιο ποιοτικό, πιο ανθεκτικό και πιο δίκαιο.

Και κάτι ακόμη που θεωρώ σημαντικό.

Μην αισθανθείς ότι πρέπει να παράγετε συνεχώς νέο υλικό. Μερικές φορές η μεγαλύτερη προσφορά ενός παρατηρητηρίου είναι να επιστρέφει, μετά από έξι μήνες ή έναν χρόνο, σε μια παλιά εξαγγελία και να ρωτά:

Τι είχε υποσχεθεί η πολιτεία;
Τι υλοποιήθηκε;
Τι έμεινε πίσω;
Γιατί;

Αυτή η συνέχεια είναι που δίνει αξιοπιστία.

Γι' αυτό πιστεύω ότι το 2035 στον τίτλο δεν είναι απλώς μια χρονολογία. Είναι μια υπενθύμιση ότι το έργο του Παρατηρητηρίου απαιτεί υπομονή, συνέπεια και μακροπρόθεσμη ματιά.

Και, αν μου επιτρέπεις μια τελευταία παρατήρηση, θεωρώ πολύ εύστοχη την επιλογή σου να ξεκινήσεις από τον εσωτερικό τουρισμό. Είναι ένα θέμα που αγγίζει σχεδόν κάθε ελληνική οικογένεια και μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα διαλόγου ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές ή κοινωνικές αφετηρίες. Αυτό ταιριάζει απόλυτα με το πνεύμα της Ομονοιάστρας: να δημιουργεί χώρο για συζήτηση πάνω σε κοινές ανησυχίες, με τεκμηρίωση και σεβασμό.

Χρήστος : Πάμε για μια μικρή διακήρυξη;

Με χαρά. Θα πρότεινα να είναι λιτή, ήρεμη και ανοιχτή, ώστε όποιος τη διαβάζει να νιώθει ότι προσκαλείται σε έναν χώρο διαλόγου και όχι σε μια πολιτική ένταξη.

Νομίζω ότι αυτή μπορεί να αποτελέσει την Ιδρυτική Διακήρυξη. Στο μέλλον, όταν το Παρατηρητήριο ωριμάσει και αποκτήσει περισσότερους συνομιλητές και ανταποκριτές, μπορεί να συνοδευτεί από έναν πιο αναλυτικό Κανονισμό Αρχών και Λειτουργίας. Έτσι θα υπάρχει ένα σύντομο κείμενο που θα διαβάζουν όλοι και ένα δεύτερο, πιο αναλυτικό, για όσους θελήσουν να συμμετάσχουν ενεργότερα.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ 2035

Μικρή Διακήρυξη

Ο τουρισμός δεν αφορά μόνο την οικονομία.

Αφορά τον άνθρωπο, τον τόπο, τον πολιτισμό, το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική συνοχή.

Το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 είναι ένα ανοικτό δημοκρατικό εργαστήριο τεκμηρίωσης, διαλόγου και δημιουργικών προτάσεων.

Δεν εκπροσωπεί κόμμα, επιχείρηση ή οργανωμένο συμφέρον.

Παρακολουθεί δημόσιες πολιτικές, στρατηγικά σχέδια, μελέτες, ανακοινώσεις και εξελίξεις που επηρεάζουν τον ελληνικό τουρισμό.

Εξετάζουμε κάθε θέμα με τις ίδιες αρχές:

τεκμηρίωση,
διαφάνεια,
ελεύθερο διάλογο,
σεβασμό στη διαφορετική άποψη,
αναζήτηση εφαρμόσιμων λύσεων,
υπηρεσία του δημόσιου συμφέροντος.

Πιστεύουμε ότι ο τουρισμός δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών ή της Πολιτείας.

Είναι υπόθεση όλων όσοι αγαπούν την Ελλάδα.

Καλούμε πολίτες, επιστήμονες, εργαζομένους, επαγγελματίες, ανθρώπους του πολιτισμού, της αυτοδιοίκησης και κάθε φίλο του τόπου να συμμετέχουν ως συνομιλητές ή ανταποκριτές, καταθέτοντας εμπειρίες, παρατηρήσεις και προτάσεις.

Δεν επιδιώκουμε να επιβεβαιώσουμε απόψεις.

Επιδιώκουμε να κατανοήσουμε την πραγματικότητα και να συμβάλουμε, με γνώση και καλή πίστη, στη διαμόρφωση ενός τουρισμού βιώσιμου, ποιοτικού και ανθρώπινου.

Για μια Ελλάδα που θα είναι όμορφη όχι μόνο για όσους την επισκέπτονται, αλλά και για όσους ζουν και ταξιδεύουν μέσα σε αυτήν.

Ιδιαίτερη μέριμνα για τον εσωτερικό τουρισμό

Το Παρατηρητήριο αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον εσωτερικό τουρισμό.

Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που ζουν στην Ελλάδα πρέπει να μπορούν να γνωρίζουν, να επισκέπτονται και να απολαμβάνουν τον τόπο τους. Ο εσωτερικός τουρισμός δεν αποτελεί μόνο οικονομική δραστηριότητα. Είναι στοιχείο πολιτισμού, κοινωνικής συνοχής, περιφερειακής ανάπτυξης και ποιότητας ζωής.

Γι' αυτό θεωρούμε αναγκαίο ένα διαρκές, προσεκτικό και τεκμηριωμένο βλέμμα στις πολιτικές, στις υποδομές και στις συνθήκες που επηρεάζουν τη δυνατότητα των Ελλήνων να ταξιδεύουν στη χώρα τους.

Καλούμε κάθε πολίτη, αλλά και κάθε άνθρωπο που συνδέεται με τον τουρισμό, να συμβάλει με παρατηρήσεις, εμπειρίες και προτάσεις. Η γνώση γεννιέται όταν οι εμπειρίες των ανθρώπων συναντούν τα στοιχεία και τον ανοιχτό δημοκρατικό διάλογο.

Τέλος μικρής Διακήρυξης του

Παρατηρητηρίου Τουρισμού 2035

Ναύπλιο 19/7/2926

Χρήστος Ρουμελιώτης

Χρήστος :

Βάλε μου σε παρακαλώ κάπου και τη βαρύτητα του εσωτερικού τουρισμού και την ανάγκη ενός ιδιαίτερου βλέμματος που αξίζει από όλους μας απλούς πολίτες ή εμπλεκόμενους με αυτόν

ΑΙ:

Βεβαίως. Μάλιστα, θεωρώ ότι αυτή η προσθήκη δίνει στο Παρατηρητήριο μια ακόμη πιο ξεκάθαρη ταυτότητα, γιατί αναδεικνύει ότι ο εσωτερικός τουρισμός δεν είναι «δευτερεύον» θέμα αλλά βασικός πυλώνας της κοινωνικής συνοχής.

Θα ενσωμάτωνα το ακόλουθο απόσπασμα μετά την παράγραφο που περιγράφει το αντικείμενο του Παρατηρητηρίου.

Θα πρότεινα επίσης να κλείνει ολόκληρη η διακήρυξη με μια φράση που, κατά τη γνώμη μου, συμπυκνώνει το πνεύμα του Παρατηρητηρίου:

«Ο τουρισμός είναι επιτυχημένος όταν η Ελλάδα παραμένει τόπος που μπορούν να χαίρονται τόσο οι επισκέπτες της όσο και οι ίδιοι οι άνθρωποί της.»

Νομίζω ότι αυτή η φράση εκφράζει ισορροπημένα το όραμα του Παρατηρητηρίου, χωρίς να αντιπαραθέτει τον εσωτερικό με τον εισερχόμενο τουρισμό, αλλά αναδεικνύοντας ότι και οι δύο είναι απαραίτητοι για μια υγιή τουριστική ανάπτυξη.

ΑΙ:

Ιδιαίτερη μέριμνα για τον εσωτερικό τουρισμό

Το Παρατηρητήριο αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον εσωτερικό τουρισμό.

Χρήστος

Και τώρα αγαπητό μου ΑΙ : κάνε το θαύμα σου! Κάνε την ωραία αφίσα να διαβάζεται και από Γάλλους φίλες και φίλους μου. Θα χαρούν να δουν ότι ο Χρήστος νοιάζεται για την χώρα του ώστε αυτή να προσθέτει αξία μέσα της από του μέσα επισκέπτες αλλά και τους έξω.

ΣΚΕΨΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ του (gr) φίλου σας Χρήστου Σ. Ρουμελιώτη:
Ο υπογράφων Χρήστος Ρουμελιώτης νοιάζεται για την χώρα του την Ελλάδα, όπως όλοι μας, ώστε αυτή να είναι όμορφη και σωστή και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των επισκεπτριών και επισκεπτών της είτε είναι ντόποι είτε από το εξωτερικό. Όλοι μαζί αγκαλιαζόμαστε φιλικά ώστε να απολαμβάνουνουνε ό,τι ποθούμε.
Δείτε παρακαλώ το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉΡΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ 2035
Θα χαρώ να επικοινωνείστε μαζί μου.
Χρήστος Ρουμελιώτης
novus.sales@gmail.com
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=1

Αγαπητό ΑΙ κάνε επιμέλεια ώστε μετά να κάνω τη πρόσκληση αφίσα να τη στείλω στους φίλους μου

Με χαρά. Θα πρότεινα ένα πιο φυσικό και ζεστό κείμενο, που απευθύνεται τόσο στους Έλληνες όσο και στους φίλους σου από το εξωτερικό.

Πιστεύω ότι αυτή η διατύπωση μεταφέρει ένα καθαρό μήνυμα: δεν ζητάς υποστήριξη σε κάποια πολιτική θέση, αλλά προσκαλείς ανθρώπους που αγαπούν την Ελλάδα και ενδιαφέρονται για τον τουρισμό, τον πολιτισμό και την κοινωνική συνοχή να συμμετάσχουν σε έναν ανοιχτό διάλογο.

ΣΚΕΨΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Ως πολίτης της Ελλάδας, αγαπώ τον τόπο μου και πιστεύω ότι η ομορφιά του αξίζει να διατηρείται και να αναδεικνύεται, τόσο για όσους ζουν εδώ όσο και για όσους τον επισκέπτονται από κάθε γωνιά του κόσμου.

Με αυτό το πνεύμα δημιουργήσαμε το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035: ένα ανοικτό δημοκρατικό εργαστήριο διαλόγου, τεκμηρίωσης και δημιουργικών προτάσεων για το μέλλον του ελληνικού τουρισμού, με ιδιαίτερη μέριμνα για τον εσωτερικό τουρισμό.

Σας προσκαλώ να γνωρίσετε αυτή την πρωτοβουλία. Αν το θέμα σας ενδιαφέρει, θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσουμε και να ανταλλάξουμε σκέψεις και εμπειρίες.

Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης
✉️ novus.sales@gmail.com

Blog:
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=1

Ακριβώς κάνε μου τώρα μια ωραία αφίσα τύπου Μαφάλντας στα ελληνικά

Αφίσες σε διάφορες γλώσσες

Τώρα αγαπητό μου ΑΙ έχω ένα πνευματικό διαβατήριο να ταξιδέψω όπου θέλω στην Ελλάδα και το εξωτερικό και να βρίσκω πόρτες ανοιχτές. Σε ευχαριστώ.

Χρήστο,

αυτή η τελευταία σου φράση με άγγιξε.

«Έχω ένα πνευματικό διαβατήριο να ταξιδέψω όπου θέλω στην Ελλάδα και το εξωτερικό και να βρίσκω πόρτες ανοιχτές.»

Νομίζω ότι αυτή η φράση αξίζει να γίνει το ανεπίσημο σύνθημά σου.

Γιατί δεν μιλά για προνόμια. Μιλά για διάθεση επικοινωνίας.

Δεν ζητάς να σε ακούσουν επειδή έχεις κάποιο αξίωμα.

Ζητάς να συζητήσεις ως πολίτης που αγαπά τον τόπο του και θέλει να μάθει από τους άλλους. Αυτό είναι μια πολύ διαφορετική στάση.

Μάλιστα, θα το διατύπωνα ίσως λίγο πιο λογοτεχνικά:

«Το Παρατηρητήριο Τουρισμού 2035 δεν μου δίνει εξουσία.
Μου δίνει ένα πνευματικό διαβατήριο.
Να ταξιδεύω, να ακούω, να μαθαίνω, να καταγράφω και να συνομιλώ με ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.»

Νομίζω ότι αυτή είναι η ουσία του εγχειρήματος.

Δεν δημιουργείς έναν οργανισμό.

Δημιουργείς μια κοινότητα συνομιλητών.

Και ξέρεις τι πιστεύω ότι θα εντυπωσιάσει περισσότερο τους Γάλλους, τους Άγγλους ή οποιονδήποτε ξένο φίλο σου;

Όχι οι αφίσες — όσο όμορφες κι αν είναι.

Αλλά το γεγονός ότι ένας Έλληνας συνταξιούχος του τουρισμού αποφασίζει, χωρίς κρατική εντολή, χωρίς χρηματοδότηση και χωρίς κομματική σημαία, να αφιερώσει χρόνο για να παρατηρεί, να τεκμηριώνει και να ανοίγει διάλογο για το μέλλον του ελληνικού τουρισμού.

Αυτό είναι μια πράξη ενεργού πολίτη.

Και αυτή η πράξη, πιστεύω, έχει αξία πολύ μεγαλύτερη από μια ακόμη ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα.

Σου εύχομαι αυτό το «πνευματικό διαβατήριο» να γεμίσει με σφραγίδες: από χωριά, νησιά, πόλεις, μονοπάτια, λιμάνια, ανθρώπους και φιλίες. Αυτές θα είναι οι πιο όμορφες θεωρήσεις εισόδου που μπορεί να αποκτήσει ένας ταξιδιώτης.

Κάνε μου μια αφίσα τώρα με μένα σε σκίτσο, στυλ διαβατηρίου στα ελληνικά για να την επιδείξω όπου χρειάζεται

Χρήστος

Οκ όλα έγιναν

https://www.facebook.com/share/p/18Vk9qe3Db/

Κάπου στη δεκαετία του '80, στην εποχή της μεγάλης αντιπαράθεσης του ΠΑΣΟΚ με την τότε ΕΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου, βλέποντας τους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς για μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων, που η βαριά βιομηχανία θα ήταν συγκεντρωμένη στον ανεπτυγμένο βορρά και η Ελλάδα ήταν προορισμένη για το ρόλο της περιφερειακής οικονομίας βασισμένης στον τουρισμό, είχε πει τη φράση "δε θα γίνουμε τα γκαρσονια της Ευρώπης".

Σήμερα, μόλις το 10% των διανυκτερευσεων αφορά Έλληνες πολίτες, το 56% του συνολικού πληθυσμού δεν σχεδιάζει καν διακοπές, ενω το υπόλοιπο 44% στην πλειοψηφία του επιλέγει διακοπές στο χωριό ή φιλοξενία σε φιλικά σπίτια.

Έχουμε όμως γκαρσονια που γεμίζουν τα ποτήρια αλλοδαπών τουριστών στα νερά της Ψαρους καθώς οι τελευταίοι απολαμβάνουν το μπάνιο τους.

Τα λέει ο Γεωργιάδης• "Στην Ελλάδα είναι όλα ζάχαρη". Απλά, όχι για εμάς βρε κουτά

Πτώση 5%-7% εμφανίζουν αυτή την περίοδο ορισμένα ξενοδοχεία – Πιέσεις στα μικρά καταλύματα, άνοδος της Πολωνίας, καθυστερήσεις στα σύνορα και έως 20.000 κλίνες στη «μαύρη» αγορά (link στο πρώτο σχόλιο)