ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΥΡΙΩΣ ΠΟΣΤ
Η αποθέωση του αποτυχημένου παραγωγικού μοντέλου. Ο τουρισμός. Σαν χώρα δεν ντρεπόμαστε να λέμε ότι ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία. Το 2025 το μέσο έσοδο ανά τουρίστα ήταν στην Ελλάδα 545€, στην Ισπανία ήταν 1.200€, στην Τουρκία 900€. Το 70% της κατανάλωσης του τουρίστα είναι εισαγόμενα. Μαζεύουμε τους φτωχοτουρίστες, τους ταιζουμε εισαγόμενα και είμαστε περήφανοι. Αυτό το αποτυχημένο μοντέλο έχει την υπογραφή του σάπιου, ανίκανου, εξαρτημένου παλιού πολιτικού συστήματος.
ΣΧΟΛΙΟ 1
Θα χρησιμοποιούσα αλλά λέξη για τον όρο φτωχο_τουρίστα. Πολύς κόσμος έχει φάει ψωμί από αυτή τη κατηγορία φιλοξενούμενων. Υπάρχουν τόσο κατάλληλες πιο κατάλληλες λέξεις πού υποδηλώνουν το περιορισμένο πορτοφόλι που διαθέτουν αυτοί οι τουρίστες. Οι πολυεθνικές του τουρισμού έχουν τρόπους να τους προσελκύουν με διάφορα κίνητρα και να κάνουν μεγάλους τζίρους. Ας βρούμε τρόπους να μοιράζουμε σωστά το παραγόμενο πλούτο και να ελέγχουμε τις διαφεύγουσες από φορολογία μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Θα επανέλθω.
ΣΧΟΛΙΟ 2
Σεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το αποτυχημένο παραγωγικό μοντέλο είναι.
ΣΧΟΛΙΟ 3
Καλημέρα,δηλαδή κ. Christos Spyridonos Roumeliotis κάνει μεγαλύτερο τζίρο μία πολυεθνική με χαμηλές τιμές και χαμηλές υπηρεσίες από ένα άλλο ξενοδοχείο με ακριβές υψηλές τιμές και με υψηλές απαιτήσεις των πελατών;... Αυτό κατά πάσα πιθανότητα θέλει να τονίσει ο κ. Φλωράς... ποιο είναι το συμφέρον της χώρας μας . Το έσοδο έχει σημασία και όχι το πλήθος των τουριστών.Διαφωνείτε;;;
ΣΧΟΛΙΟ 4
Αγαπητή δεν γνωρίζω τι θέλει να τονίσει ο κύριος Φλωράς ούτε θα καλέσω κάποιον τρίτο να μου το εξηγήσει. Δεν μου άρεσε ο όρος φτωχουτουρίστας Και αν σου ξετυλίξω εγώ τις σκέψεις γι'αυτό δεν θα έχουμε τέλος εδώ. Απάντησε ο κύριος Φλωράς είμαι καλυμμένος.
ΣΧΟΛΙΟ 5
Πολύ σωστή παρατήρηση. Είναι υποτιμητικός ο χαρακτηρισμός που δεν αρμόζει σε ότι απέμεινε απο την ελληνική φιλοξενία.
ΣΧΟΛΙΟ 6
Christos Spyridonos Roumeliotis θα συμφωνήσω, χρειαζόμαστε και τους κατώτερου εισοδήματος τουρίστες. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι κάποτε τα Rooms to let παρήγαγαν πλούτο. Θα συμφωνήσω με τον κ. Φλωρά σε 2 σημαντικά κατά την άποψή μου θέματα. 1ον την μερική (σε α' φάση κατάργηση του all inclusive και 2ον στην ενίσχυση της ντόπιας παραγωγής με κίνητρα και αντικίνητρα.
ΣΧΟΛΙΟ 7
Και ας είμαστε ειλικρινείς: καμία δυτική χώρα δεν κατάφερε να αυξήσει ουσιαστικά το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της βασιζόμενη κυρίως στον τουρισμό. Ο τουρισμός είναι ένας πολύτιμος κλάδος για την οικονομία και την απασχόληση, αλλά από τη φύση του δημιουργεί, κατά κανόνα, θέσεις εργασίας χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας, οι οποίες συχνά συνοδεύονται από χαμηλότερες αμοιβές και εποχικότητα.
ΣΧΟΛΙΟ 8
Αν πραγματικά θέλουμε υψηλότερους μισθούς και μεγαλύτερη ευημερία, οφείλουμε να επενδύσουμε σε τομείς που παράγουν υψηλή προστιθέμενη αξία: στη βιομηχανία, στη μεταποίηση, στην τεχνολογία, στην καινοτομία, στην έρευνα και στις εξαγωγικές επιχειρήσεις. Αυτοί είναι οι κλάδοι που αυξάνουν την παραγωγικότητα, δημιουργούν καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας και αποτελούν τη βάση μιας ισχυρής και ανταγωνιστικής οικονομίας
ΣΧΟΛΙΟ 9
.Και πολλές σοβαρές τουριστικές επιχειρήσεις που έχουν και τα μεγαλύτερα κέρδη ανά τουρίστα έχουν αγοραστεί από ξένα funds
ΣΧΟΛΙΟ 10
Οταν παρακαλάς να ερθουν καραβιές τουριστών με πολύ χαμηλό προυπολογισμό αλλά απαξιώνεις και κλείνεις τη ΛΑΡΚΟ!!!Τετοιο μοντελο ανάπτυξης,μαζί με τη φούσκα των ακίνητων,οπου χιλιαδες ακίνητα εχουν εξαγοραστει απο Ισραηλινούς,Τούρκους,Αραβες,δημιουργώντας τεράστια στεγαστική κρίση,ειναι για τη κυβέρνηση το.....eldorado των επενδύσεων.....
Σου δίνω μια συζήτηση που άνοιξε κάποιος και τα σχόλια.
Ό,τι συμβαίνει ο,τι υπάρχει έχει γίνει. Ο γέγονε γέγονε.
Αν θέλαμε να προχωρήσουμε από δω και μπρος το τουρισμό σωστά όπως άλλες χώρες που αναφέρονται τι θα πρέπει να κάνουμε; Έχουμε συζητήσει το θέμα και έχουμε ακούσει την Άννα Μαρία Γραμμένου κ.α. σε μια συζήτηση και με τη Βιβή Πετράκου
Ας κάνουμε αρχή να δούνε τι μπορεί να βγει από αυτά εδώ
κού μοντέλου, που είναι ουσιαστικά και το βαθύτερο ζήτημα που αναδείχθηκε στη συζήτηση.
Αυτό που φαίνεται στη συζήτηση είναι ότι μπλέκονται δύο διαφορετικά ζητήματα:
- το ποιον τουρίστα θέλουμε,
- και το ποιο τουριστικό μοντέλο θέλουμε.
Δεν είναι το ίδιο.
Ο χαρακτηρισμός «φτωχοτουρίστας» δύσκολα βοηθά τον διάλογο. Ένας επισκέπτης με περιορισμένο προϋπολογισμό δεν είναι λιγότερο άξιος φιλοξενίας. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η ελληνική οικονομία καταφέρνει να δημιουργεί υψηλή αξία από κάθε επισκέπτη και αν αυτή η αξία μένει στη χώρα.
Θα μπορούσε λοιπόν να ανοίξει μια νέα συζήτηση κάπως έτσι:
Από τον αριθμό των τουριστών στην αξία που αφήνει ο τουρισμός
Ο τουρισμός δεν είναι αντίπαλος της βιομηχανίας, της μεταποίησης ή της τεχνολογίας. Μπορεί να γίνει ο καλύτερος πελάτης τους.
Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο, τότε χρειάζονται αλλαγές σε πολλά επίπεδα.
1. Περισσότερα ελληνικά προϊόντα στα ξενοδοχεία
Κρασί, λάδι, τυριά, φρούτα, μέλι, βότανα, ποτά, καλλυντικά, έπιπλα, λευκά είδη.
Όσο περισσότερα αγοράζονται από Έλληνες παραγωγούς τόσο μεγαλύτερο μέρος του τουριστικού εισοδήματος μένει στην Ελλάδα.
2. Σύνδεση τουρισμού με τη μεταποίηση
Ο επισκέπτης να αγοράζει ελληνικά προϊόντα που συνεχίζουν να εξάγονται και μετά τις διακοπές του.
Ο τουρισμός μπορεί να γίνει η μεγαλύτερη διεθνής έκθεση ελληνικών προϊόντων.
3. Ενίσχυση του θεματικού τουρισμού
Γαστρονομία. Πολιτισμός. Περιπατητικός. Ιατρικός. Συνεδριακός. Θαλάσσιος. Οινοτουρισμός. Αγροτουρισμός.
Έτσι αυξάνεται η δαπάνη ανά επισκέπτη χωρίς να αυξάνεται απαραίτητα ο αριθμός των αφίξεων.
4. Επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου
Δεν είναι φυσιολογικό μια χώρα με τόσο ήπιο κλίμα να δουλεύει ουσιαστικά τέσσερις μήνες.
5. Δίκαιη φορολογία
Όλες οι επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, να λειτουργούν με ίδιους κανόνες.
Η φοροδιαφυγή και η μεταφορά κερδών στο εξωτερικό μειώνουν το πραγματικό όφελος για τη χώρα.
6. Περιορισμός της υπερβολικής εξάρτησης από το all inclusive
Όπου είναι εφικτό, να ενισχυθεί η διασύνδεση του επισκέπτη με τις τοπικές επιχειρήσεις, τις ταβέρνες, τα καταστήματα, τους παραγωγούς και τις πολιτιστικές δράσεις.
7. Ανθρώπινο δυναμικό
Καλύτερες αμοιβές. Συνεχής εκπαίδευση. Επαγγελματική εξέλιξη.
Η ποιότητα των υπηρεσιών ξεκινά από τον εργαζόμενο.
8. Ψηφιακή και πράσινη αναβάθμιση
Έξυπνοι προορισμοί. Διαχείριση νερού. Ενέργεια. Απορρίμματα. Μεταφορές.
Η βιωσιμότητα γίνεται πλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
9. Διασπορά τουρισμού
Όχι μόνο Σαντορίνη και Μύκονος.
Να αναδειχθούν δεκάδες μικρότεροι προορισμοί ώστε να μοιράζεται το εισόδημα σε ολόκληρη τη χώρα.
10. Ο τουρισμός ως μοχλός και όχι ως μοναδική οικονομία
Μια ισχυρή χώρα στηρίζεται ταυτόχρονα στη βιομηχανία, στη μεταποίηση, στην τεχνολογία, στην έρευνα, στις εξαγωγές και στον τουρισμό.
Ο τουρισμός δεν πρέπει να υποκαθιστά την παραγωγή. Πρέπει να την τροφοδοτεί.
Από τις προηγούμενες συζητήσεις μας θυμάμαι και μια σκέψη που ταιριάζει εδώ και νομίζω ότι αξίζει να γίνει σύνθημα της Δημοκρατικής Τουριστικής Συμβουλευτικής:
«Δεν μας ενδιαφέρει μόνο πόσοι έρχονται στην Ελλάδα. Μας ενδιαφέρει πόση αξία δημιουργείται για την ελληνική κοινωνία και πόσο από αυτόν τον πλούτο μένει στον τόπο.»
Αυτό μετατοπίζει τη συζήτηση από τον αριθμό των αφίξεων στην ποιότητα του παραγωγικού μοντέλου, που είναι ουσιαστικά και το βαθύτερο ζήτημα που αναδείχθηκε στη συζήτηση.
No comments:
Post a Comment